Сенинг альбомингга

13
12 июн. 2020 г.

Ҳеч қалбни сенчалик истамаганман,
Ҳеч кимга сенчалик очмаганман дил.
Ишқ дардин мардларга чиқарган экан,
Соғинчдан юрагим кул бўлди буткул.

Ол, кузнинг серҳашам неъматларини,
Қишнинг пок қорлари, нози ҳам сенга.
Офтобни интизор-интизор кутган
Қор гулидек қўнсам иссиқ эгнингга.

Самарқандними ё Урганч берайин,
Юлдуз тўла сават, ол ганж берайин.
Сенга ошиқ шоҳу пиёдалари
Дунёи ажибдек шатранж берайин.

Фақат айт, кўксингни эзган сир нима,
Дилинг тилмоқдасан ким учун шеърда.
Ҳеч кимса севолмас сени менчалик,
Айт, бундай ишқ йўқдир энди ҳеч ерда.

Сўзласанг, сўзингдай асал топилмас,
Кўнглингдай сирга кон масал топилмас.
Ишқингда беморлар сафини кўргин,
Соғинчдан мен каби касал топилмас.

Ошиқлик-
ёнингдан кетолмай қолиш,
Ҳар тонгда исмингни айтиб уйғониш,
Ишқ-бу фироқ билан баҳру байт экан,
Висол-тушларингни сувга айт экан.
Сен нурсан, осмондан бахт бўлиб тушган,
Мен тонгман, шуълани ҳовучлаб ичган.
Мен сени соғиниб келдим дунёга,
Юр кетдик тоғларга – Сурхондарёга!

Севаман. Шу сўзда жам бўлди дунё,
Шу сўз етишмаса кам бўлди дунё.
Ширин табассуминг офтобдай иссиқ,
Бу офтоб олдида шам бўлди дунё!

Гуландом Тоғаева шеъри.
Музаффар Муҳаммадназар ижросида ўқилди.